Club Admiralty

v7.0 - moving along, a point increase at a time

Club Admiralty Blog

A blog about life in general, in as many languages as I can manage. Ενα ιστολόγιο περι ζωής, πολυγλωσσο - σε όσες γλωσσες εχω μεράκι να γράψω.

LTE is frozen!

I don't know if this is the same as 'ratified' but at least it means that people can start implementing it! This will mean more competition in our Market. In the US verizon will really compete with AT&T and T-Mobile because devices will be portable. Sprint is still doing their WiMAX thing - which isn't bad, but I won't be going to Sprint to my mobile needs.

In Canada this means that all carriers will be using the same technology, so Bell, Telus and Rogers will now see real competition because the handsets will have the potential to be unlock and brought with you to another carrier :-)

The future looks bright! (now if data package prices were to fall...)

Stacks Image 18

WiFi και στο τρένο!

Αυτό το ultra connectedness τελικά με κυνηγάει, τουλάχιστον δεν θα μου κοστίσει λεφτά σε αυτή την περίπτωσή ;-)

Σήμερα το πρωί όσο ερχόμουν στην δουλειά, είδα στην εφημερίδα πως το τρένο που παίρνω για να έρθω στο γραφείο (και για να πάω σπίτι φυσικά), θα έχει δύο άμαξες (δύο από επτά νομίζω) με δωρεάν WiFi!

Αν και είναι αναμενόμενο να είναι λίγο αργό - 110 άτομα έχει κάθε άμαξα, αν οι μισοί χρησιμοποιούν το ΑΡ τότε θα είναι λίγο χελωνίτσα το ίντερνετ, αλλά τέλος πάντων - το σημαντικό θα είναι πως θα μπορώ να κοιτάζω τα RSS, facebook, linkedin και πρωινά νέα άμα γουστάρω...και αν δεν γουστάρω κάνω κάτι άλλο.

Τώρα να είχαν και δωρεάν WiFi στον σταθμό του τρένου για τα βράδια που θα περιμένω μετά το μάθημα... (lol)
Stacks Image 18

Television Tuesday: Babylon 5

OK, Babylon 5 is not great, but if you are patient, the story line is worth it.

I started watching Babylon 5 in high school after a debate with a friend of mine on which one was better: Babylon 5 or Star Trek: The next generation. I thought that to make a better decision, I would have to watch Babylon 5. I did and I was hooked!

I recently watched all of Babylon 5 from season 1 to season 5, plus all the movies, and the sense I have of the series now, is different from the sense I had when I was in high school (10 years ago). This is a function of two things:

The first is that I started watching Babylon 5 during season 5 (which was good), and I really did not pay attention to the previous seasons that kinda sucked. I put up with them in order to get the back story.

The second was that I was in high school.

Babylon 5 as a concept is actually not bad. The story makes sense. The alien races are great and they really show they work as paradigms of the different natures of humanity. The main conflict is great. Where the series falls short is the absolutely horrible writing of J. Michael Straczynski (JMS).

JMS wrote ALL of the episodes and the subsequent movies, and his bad writing stigmatizes the whole Babylon 5 universe. His writing is just awful! There was also little thought on how the series was going to end.

Season 1 was a good setup for the conflict ahead (bad writing aside)

Seasons 2 thought 4 were good in terms of dealing with the conflict and giving us a climax for the end of that conflict (the shadow war)

Season 5...fell on its face! Really! What the heck happened? Season 5 stunk!

Then...there were the movies... I think you should check out IMDB and the different user ratings for the movies because those speak volumes, and I actually agree with most negative remarks.

Now should YOU watch Babylon 5? Well, if you don't mind cheesy, korny, and really bad dialog, you should. The sci-fi plot, or at least the underlying ideas are pretty good. The execution (and writing) is what sucks!

If you have little patience for bad writing...then perhaps you shouldn't :-)

At this point I think that The Next Generation is better than Babylon 5. If you want to see a space station sci-fi drama you should check out Star Trek: Deep Space Nine.
Stacks Image 18

Homo Consumerus

Αναμετάδωση από G700

Της G700 για το περιοδικό Post Media*

Ταξιδεύοντας με τον προαστιακό πριν από μερικές μέρες, πήρε το αυτί μας μια συζήτηση ανάμεσα σε δύο δασκάλες. Οι κοπέλες ήταν δεν ήταν 25 χρονών. Το θέμα; Τι άλλο; To shopping.

-Άσε φιλενάδα, είδα ένα ζευγάρι μπότες προσφορά στα «Μέρμερις» τις προάλλες, θαύμα, ξεκινάει την κουβέντα η μία.

-Πολύ ωραία τα «Μέρμερις», απαντάει η άλλη. Αλλά λίγο ακριβά τα βρίσκω ρε συ Μαρία δε νομίζεις;

-Ναι, αλλά οι μπότες είναι προσφορά μόνο 540 ευρώ, σκέφτομαι να τις χτυπήσω.

540 ευρώ!!! Μας πιάνει απελπισία. Για ένα ζευγάρι μπότες; Μα ποιος δίνει τόσα λεφτά για ένα ζευγάρι μπότες; Και που τα βρίσκει; Απ' το μισθό της πρωτοδιορισμένης δασκάλας που δε φτάνει ούτε τα 1000 ευρώ μηνιαίως;

Για όλα αυτά υπάρχει εξήγηση. Το χαρακτηριολογικό πρότυπο που δίνει τον τόνο στη σημερινή Ελλάδα είναι ο άνθρωπος - ανυπόμονος καταναλωτής. Ο homo consumerus που τα θέλει όλα εδώ και τώρα. Αυτός που έχει αφήσει παράμερα την αυτοπειθαρχεία και την αυτοσυγκράτηση, κι επιζητεί διακαώς την αυτοπραγμάτωση προβάλλοντας το «δικαίωμα» ακόμα και των πιο τρελών καταναλωτικών επιθυμιών να βρουν ικανοποίηση. Αυτός που κάνει ατομικά όνειρα τα οποία μπορούν να ικανοποιηθούν μονάχα μέσα απ' την κατανάλωση μαζικών προϊόντων.

Το φαινόμενο δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό. Στη δυτική μαζική κοινωνία της κατανάλωσης οι ανάγκες των ανθρώπων έχουν μετατραπεί πλέον σε πιεστικές επιθυμίες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η σημερινή οικονομική κρίση στις ΗΠΑ. Από τη δεκαετία του 1980 οι Αμερικανοί ξοδεύουν περισσότερα απ’ όσα παράγουν και καλύπτουν τη διαφορά δανειζόμενοι από τις τράπεζες. Όπως πολύ εύστοχα το έθεσε ο αρχισυντάκτης του Newsweek Fareed Zakaria, εάν κάποιος Αμερικανός ήθελε να αγοράσει μεγαλύτερο σπίτι, καλύτερη τηλεόραση και πιο γρήγορο αυτοκίνητο δε χρειαζόταν να πληρώσει. Τα έβαζε στην πιστωτική ή υποθήκευε το σπίτι του και δανειζόμενος χρηματοδοτούσε ακόμα και την πιο τρελή φαντασίωσή του. Όσο όμως οι φαντασιώσεις αυξάνονταν, και με τις τράπεζες να καλλιεργούν τον ανεύθυνο δανεισμό, τόσο αυξανόταν το χρέος των νοικοκυριών. Από 680 δις δολάρια το 1974 σε 14 τρις σήμερα με το μέσο νοικοκυριό να έχει 13 πιστωτικές κάρτες.

Το αίτημα της αυτοπραγμάτωσης είναι σ’ αυτό το σημείο το κλειδί. Η αυτοπραγμάτωση συνυφαίνεται με όλες εκείνες τις ηδονιστικές στάσεις που υποβαστάζουν ψυχολογικά τη μαζική κατανάλωση και επομένως την ίδια την υπόσταση της οικονομίας. Οι υλικές ανάγκες του ανθρώπου καταναλωτή ξεπερνούν κατά πολύ την επιβίωση ή την λιτή διαβίωση και ακουμπάνε το επίπεδο της πολυτελούς διαβίωσης.

Αυτό όμως το διαρκές κυνήγι της αυτοπραγμάτωσης μέσω της κατανάλωσης προκαλεί σημαντικές έως κοσμογονικές αλλαγές στον κόσμο γύρω μας. Η αυτοπραγμάτωση συνεπάγεται μια καινούρια αντίληψη του εαυτού μας, της εργασίας, της πολιτικής, των ανθρώπινων σχέσεων, της ίδιας της ζωής.

Η ζωή για το homo consumerus αποτελεί ένα άπειρο πλήθος καταναλώσιμων προϊόντων, όπου κανείς τριγυρίζει και διαλέγει πότε το ένα πότε το άλλο. Τα πάντα καταναλώνονται. Από αντικείμενα χρήσης, κινέζικα, ινδικά, ευρωπαϊκά, αμερικάνικα, μέχρι αξίες, ιδεώδη και εμπειρίες. Τι κι αν το κινέζικο αντικείμενο είναι προϊόν κοινωνικού και περιβαλλοντικού dumping; Τι κι αν αγοράζοντάς το υπονομεύεις εμμέσως τις εργασιακές σχέσεις στη χώρα σου; Τι κι αν είσαι χριστιανός ορθόδοξος; Μπορείς επίσης εύκολα να δηλώνεις κομμουνιστής ή οπαδός της μαγείας. Οι αξίες και τα πιστεύω, όπως τα αντικείμενα χρήσης, καταναλώνονται, εναλλάσσονται και προσαρμόζονται κατά το δοκούν. Δεν καθοδηγούν τη συμπεριφορά του ατόμου. Στόχος πάντα είναι η άμεση, έστω και παροδική απόλαυση μέσα από μια διαδικασία συνεχούς εναλλαγής αντικειμένων, ρόλων, συντρόφων, βιωμάτων.

Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η εργασία, όπως έλεγε κι ο Π. Κονδύλης στο βιβλίο του «Η Παρακμή του Αστικού Πολιτισμού», δεν επιτελείται με πουριτανική ευλάβεια, ούτε για την απόκτηση της αρετής ή ως δύναμη αυτοπειθάρχησης (αστικό εργασιακό ήθος), αλλά εντελώς πραγματιστικά, ως μέσο για την απόκτηση καταναλωτικών αγαθών.

Αντιστοίχως, ο ελεύθερος χρόνος δεν παρέχει απλώς ανάπαυση για ακόμη παραγωγικότερη συνέχιση της εργασίας (συνθήκες προλεταριάτου), αλλά αποτελεί μέσο για να μπορέσει το άτομο να διαμορφώσει το χρόνο του σε ευρύτερη καταναλωτική βάση. Το παιχνίδι του καταναλωτή τίθεται σε ανώτερη μοίρα από την πειθαρχημένη δραστηριότητα του εργαζόμενου.

Οι συνέπειες για την πολιτική είναι επίσης άμεσες. Στη δημοκρατία των αυθεντικών ανθρώπων καταναλωτών, όπου αστοί και προλετάριοι τείνουν να εξαλειφτούν, η πολιτική οφείλει να μιλάει στον κάθε πολίτη προσωπικά, να βρίσκεται σε διαρκή συνομιλία με τις επιθυμίες του ατόμου και κυρίως να εξασφαλίζει ή να πείθει ότι μπορεί να διασφαλίσει απτές δυνατότητες για κατανάλωση. Έτσι μόνο αποκτάει ουσία η έννοια της ισότητας.

Homo consumerus λοιπόν. Ακόμα κι όταν η επιβίωση δεν είναι δεδομένη, ακόμα κι αν όταν κάποιος δεν έχει εξασφαλίσει βασικά πράγματα στη ζωή, μόνο όταν καταναλώνει μαζικά προϊόντα αισθάνεται άνθρωπος. Μόνο μέσω της κατανάλωσης ξεδιψάει τη δίψα του για αναγνώριση, μόνο έτσι αισθάνεται αυθεντικός. Κάπως έτσι, με μισθό 1000 ευρώ το μήνα, τα 540 ευρώ για ένα ζευγάρι μπότες «Μέρμερις» συνιστούν μια καλή προσφορά. Σίγουρα έτσι γίνεσαι χλιδάνεργος. Ήρθε ο καιρός να αλλάξουμε νοοτροπία.

*Το παρόν άρθρο της G700 δημοσιεύτηκε στο πρώτο τεύχος του νέου ανεξάρτητου διμηνιαίου περιοδικού Post Media που κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του 2008.
Stacks Image 18

System 6.0.8 on an iPhone

I gotta say, this is pretty cool (although possibly useless).

The first MacOS that I used, on an iPhone is pretty cool.
On the the desktop I can play games of yesteryear.
On the iPhone...I don't know...

This feat is compliments of vMac Mini

Stacks Image 18

Librarians without Libraries?

I read this article today in the incoming section of my Google Reader.

// Begin quote //
One particularly revealing moment in his discussion is his day 60 post in which he describes a series of questions that he poses to his graduate students to get at the "fundamental things we do."

The Question and Conclusions

Can doctor still be a doctor without a hospital? They usually answer -- of course. Can you be a lawyer with out a courthouse? Again -- affirmative. Now the money shot -- Can you be a librarian without a library? Dead silence.One would hope that the questions prompt a discussion and don't just end in "dead silence." Although John doesn't tell us what the discussion, if any, was, he does give us his conclusions: possession of "material" might have once been central to the purpose of libraries but, in the digital age, possession is much less important part of what libraries do.

// End quote //

It is quite an interesting read, so you should have a look at the article, if you are in the library field at least.

My take on this:
Yes, there will be a place for librarians (I call them Information Scientists) in a place where there are no libraries (as we see them today).

The first thing here is that library school does not teach you specific skills, unless you so choose to focus on reference or cataloguing, thus your skills of information sleuthing are already transferable o not only other information jobs, but also to this upcoming reality of more virtual information hitting the library.

I personally think that this is a good thing because it will get qualified individuals into the library field without the MLIS (masters in Library and information science). As has been written by me and other on lisnews and alatechsource on the subject of librarianship, the profession needs to be more inclusive in its hiring practices and who it elects to call a librarian. People without MLIS degrees have a lot to bring to the table, for the profession and the patrons it serves, and this new information reality has the potential to change libraries and the profession for the better.
Stacks Image 18


A week (or so?) ago there was an insanely great parody of social networks on the IT crowd (a british sitcom). The social network? FriendFace! Have a look at the YouTube clip of the ad for FriendFace.

Also have a look here at the company's (employer) response to friendface ;-)

Stacks Image 18

Maczot paketo

Ema grigoro post sta Greeklish apo to iPod.

To macZot sto exei ena endiaferon paketo efarmogon series ekptosi.

An exete agorasi ta perasmena 3 macheist Isos na min saw endiaferei afou oi efarmoges einai sxeson I idies. Alla rijte mia matia gia pan endedomeno
Stacks Image 18

Video Game Fridays: Tiny Toon Adventures (GB)

Back in middle school there was a lot of game trading going around. Friends used to buy games that they would like to own, but would often lend these games out to their friends. Tiny Toon Adventures was one such game. I think I traded F15 for it one lazy summer and I spent time with this excellent platform game.

In this game your character (Plucky, Buster or Hampton if I remember correctly) tried to stop Montana Max from thwarting Babs' dream of making it big. Now what a platformer has to do with helping babs' realize her dreams of stardom, who knows. What I do know is that the game was very entertaining, and I actually played it a number of times to completion while it was in my possession.

If you have a classic game boy, and happen to stumble upon this game, I recommend giving it a try.

Stacks Image 18

Νέο iPod!

Λοιπόν, για τα γενέθλια μου αγόρασα ένα iPod Touch (ας το πούμε iTouch από εδώ και πέρα). Το παλιό μου iPod πέθανε το περασμένο καλοκαίρι και μετά από αρκετό σπάσιμο νεύρων προσπαθώντας να κάνω το Ν800 μου να παίξει τα βίντεο μου, είπα πως ήταν καιρός για μια νέα συσκευή.

Κοίταξα μεν και το iPhone αλλά το 16άρι iPhone και το 16άρι iTouch έχουν την ίδια τιμή. Η διαφορά ήταν πως με το iPhone έπρεπε να έχω δίχρονο συμβόλαιο να πληρώνω $30 τον μήνα για πακέτο δεδομένων - οπότε στην τελική το iPhone θα μου κόστιζε $720 παραπάνω από το iTouch αφού δεδομένα δεν χρειάζομαι και τόσο.

Με το που ήρθε εγκατέστησα αρκετές από τις 300 (και βάλε) εφαρμογές που ήταν συμβατές με το iTouch, του έβαλα μουσική και podcast (weekendgeeks, vrypan και nysteri είναι must φυσικά), και μετέτρεψα ελληνικές σειρές σε μορφή βίντεο που καταλαβαίνει το iTouch - αυτό το τελευταίο ήταν άκρος πιο εύκολο και γρήγορο για το iTouch εν σύγκρισή με το Ν800.

Η αλήθεια είναι πως το iTouch το αγόρασα για μουσική και βίντεο για τα ταξίδια μου μεταξύ δουλειάς και σπίτι, αλλά μέσα σε μιά εβδομάδα έχει γίνει το PDA 2.0. Στο σπίτι, και όπου έχω WiFi το χρησιμοποιώ για γρήγορα νέα (times, le monde, USA today), για τα ραντεβού μου και για τα email.

Αν και χρησιμοποιώ ακόμα το Ν800 μου και το κινητό μου για internet browsing (N800) και για την ατζέντα μου (το κινητό), αφού όλα συγχρονίζονται μεταξύ τους, ξέρω πως άμα μου τελειώσει η μπαταρία σε μια συσκευή, μπορώ κάλλιστα να χρησιμοποιήσω μια άλλη χωρίς να χάνω χρόνο!

Ακόμα πειραματίζομαι με το iTouch, αλλά σε γενικές γραμμές μου αρέσει και η αλήθεια είναι πως δεν μου λείπει αυτό το ultra connectedness που έχουν όλοι με το iPhone.
Stacks Image 18


 Feb 2021
 Jan 2021
 Dec 2020
 Nov 2020
 Oct 2020
 Sep 2020
 Aug 2020
 Jul 2020
 Jun 2020
 May 2020
 Apr 2020
 Mar 2020
 Feb 2020
 Jan 2020
 Dec 2019
 Nov 2019
 Oct 2019
 Sep 2019
 Aug 2019
 Jul 2019
 Jun 2019
 May 2019
 Apr 2019
 Mar 2019
 Feb 2019
 Jan 2019
 Dec 2018
 Nov 2018
 Sep 2018
 Jun 2018
 May 2018
 Apr 2018
 Mar 2018
 Feb 2018
 Jan 2018
 Dec 2017
 Nov 2017
 Oct 2017
 Sep 2017
 Aug 2017
 Jul 2017
 Jun 2017
 May 2017
 Apr 2017
 Mar 2017
 Feb 2017
 Jan 2017
 Dec 2016
 Nov 2016
 Oct 2016
 Sep 2016
 Aug 2016
 Jul 2016
 Jun 2016
 May 2016
 Apr 2016
 Mar 2016
 Feb 2016
 Jan 2016
 Dec 2015
 Nov 2015
 Oct 2015
 Sep 2015
 Aug 2015
 Jul 2015
 Jun 2015
 May 2015
 Apr 2015
 Mar 2015
 Feb 2015
 Jan 2015
 Dec 2014
 Nov 2014
 Oct 2014
 Sep 2014
 Aug 2014
 Jul 2014
 Jun 2014
 May 2014
 Apr 2014
 Mar 2014
 Feb 2014
 Jan 2014
 Dec 2013
 Nov 2013
 Oct 2013
 Sep 2013
 Aug 2013
 Jul 2013
 Jun 2013
 May 2013
 Apr 2013
 Mar 2013
 Feb 2013
 Jan 2013
 Dec 2012
 Nov 2012
 Oct 2012
 Sep 2012
 Aug 2012
 Jul 2012
 Jun 2012
 May 2012
 Apr 2012
 Mar 2012
 Feb 2012
 Jan 2012
 Dec 2011
 Nov 2011
 Oct 2011
 Sep 2011
 Aug 2011
 Jul 2011
 Jun 2011
 May 2011
 Apr 2011
 Mar 2011
 Feb 2011
 Jan 2011
 Dec 2010
 Nov 2010
 Oct 2010
 Sep 2010
 Aug 2010
 Jul 2010
 Jun 2010
 May 2010
 Apr 2010
 Mar 2010
 Feb 2010
 Jan 2010
 Dec 2009
 Nov 2009
 Oct 2009
 Sep 2009
 Aug 2009
 Jul 2009
 Jun 2009
 May 2009
 Apr 2009
 Mar 2009
 Feb 2009
 Jan 2009
 Dec 2008
 Nov 2008
 Oct 2008
 Sep 2008
 Aug 2008
 Jul 2008
 Jun 2008
 May 2008
 Apr 2008
 Mar 2008
 Feb 2008
 Jan 2008
 Dec 2007
 Nov 2007
 Oct 2007
 Sep 2007
 Aug 2007
 Jul 2007
 Jun 2007
 May 2007
 Apr 2007
 Mar 2007
 Feb 2007
 Jan 2007
 Dec 2006
 Nov 2006
 Oct 2006
 Sep 2006
 Aug 2006
 Jul 2006
 Jun 2006
 May 2006
 Apr 2006
 Mar 2006
 Feb 2006
 Jan 2006
 Dec 2005
 Nov 2005
 Oct 2005
 Sep 2005
 Aug 2005
 Jul 2005
 Jun 2005
 May 2005
 Feb 2005
 Dec 2004
 Nov 2004
 Sep 2004
 Aug 2004
 Jun 2004
 Apr 2004
 Mar 2004
 Feb 2004
 Jan 2004
 Jul 2003
 Oct 2000
 Jun 2000
 May 2000
 Mar 2000
Stacks Image 20