Club Admiralty

v7.0 - moving along, a point increase at a time

Club Admiralty Blog

A blog about life in general, in as many languages as I can manage. Ενα ιστολόγιο περι ζωής, πολυγλωσσο - σε όσες γλωσσες εχω μεράκι να γράψω.

Ο Πρώτος υπολογιστής

 Permalink

IBM PS/2 Model 12
Αφού λοιπόν το πρώτο καλοκαίρι θα το περνάγαμε στην Βοστόνη, ήταν ευκαιρία να ζητήσω υπολογιστή από τον πατέρα. Όλες οι εργασίες στο λύκειο έπρεπε να είναι γραμμένες στο υπολογιστή, τίποτα δεν ήταν δεκτό το οποίο ήταν χειρόγραφο. Αύτο είχε κατά συνέπεια να κάθομαι αργότερα για μερικές ώρες αφού είχε τελειώσει το σχολείο, ή να πήγαινα νωρίς να προετοιμάζω κάποια εργασία. Με το από εδώ και το από εκεί τον έψησα τον πατέρα να αγοράσει υπολογιστή.

Δίπλα στην δουλειά του ήταν ένα κατάστημα Staples, το οποίο πούλαγε είδη γραφείου, χαρτικά, και υπολογιστές. Κάθε σαββατοκύριακο ήταν σαν να πήγαινα στα φλιμπεράκια όταν πήγαινα σε αυτό το κατάστημα επειδή καθόμουν και έπαιζα τα βασικά παιχνίδια που ερχόντουσαν με τα Windows 3.1. Έτσι λοιπόν μετά από 6-7 μήνες να πηγαίνω στο κατάστημα και να χαζεύω αποφάσισα τον υπολογιστή που ήθελα. Ο πατέρας μου είχε άλλες ιδέες. Ένας γνωστός του, κάποιος που ήταν στο χρηματιστήριο αν θυμάμαι καλά, ήθελε να πουλήσει τον παλιό του υπολογιστή, έναν IBM PS/2 model 25 επειδή είχε αγοράσει κάτι καινούριο. Το PS/2 model 25 είχε επεξεργαστή 8086 στα 8Mhz, δύο δισκέτες, και 515kb μνήμη (ουάου/σαρκαστικό). Σκληρός δίσκος; Μπά! Δεν είχε! Ήταν $150 και η τιμή ήταν προσιτή, αλλά δεν μασάμε! Δεν αγοράσαμε σκουπίδια!

Performa 6100/66 PC
Ο υπολογιστής που ήθελα ήταν το PowerMac 61001/66PC. Είχε τον νέο επεξεργαστή PowerPC στα 66Mhz, μνήμη 8MB (μέγιστη 72MB), 350MB σκληρό, και CD διπλής ταχύτητας. Όχι μόνο αυτό, αλλά είχε και επεξεργαστή 486DX2 με μέγιστη μνήμη 32MB που σήμενε πως θα μπορούσα όχι μόνο να το χρησιμοποιώ ως Mac, αλλά θα είχα και τα windows, οπότε θα μπορούσαν να παίζω αρκετά παιχνίδια! Ψςςςςς! Φοβερό! Η τιμή όμως ήταν περίπου $2000...οπότε ο πατέρας δεν τσίμπαγε...

Τελικά, ο υπολογιστής που αγοράσαμε ήταν η Performa 635CD. Ο υπολογιστής είχε επεξεργαστή Motorola 68040 (χωρίς floating point unit…) στα 33Mhz, μνήμη 5ΜΒ (μέγιστη 36ΜΒ) CD-ROM, και σκληρό δίσκο 250ΜΒ. Είχε και μόντεμ (αμέ!) στα 14.4 mbps! Η τιμή ήτα πιο προσιτή στα $1600 λόγο έκπτωσης. Έτσι λοιπόν φέραμε τον υπολογιστή σπίτι (τι θηρίο ρε παιδί μου!) και τον στήσαμε στο δωμάτιό μου. Το λειτουργικό ήταν Mac System 7.5, πριν αρχίσουν να το αποκαλούν MacOS. Με αυτόν τον υπολογιστή έγραψα πολλές εργασίες για το σχολείο, αλλά έπαιξα και αρκετά παιχνίδια. Αρκετά ήταν freeware που έπαιρνα με το περιοδικό MacAddict, αλλά είχα και μερικά εμπορικά. Tελικά στο ίντερνετ δεν μπήκα ποτέ με αυτόν το υπολογιστή, αν και τα βίντεο τα διαφημιστικά για το eWorld ήταν φοβερά, αλλά τότε όχι μόνο πλήρωνες το τηλέφωνο με το λεπτό, αλλά και την υπηρεσία ίντερνετ ανα λεπτό χρήσης. Κάθε μήνα, απ ότι θυμάμαι σου έδιναν «δωρεάν» 90 λεπτά χρήσης πριν αρχίσουν να σε χρεώνουν ανα λεπτό.

Performa 635CD
Με το hardware δεν έπαιζα και πολύ, αλλά από software και τι δεν είχα κάνει σε αυτόν τον υπολογιστή. Επειδή είχα ένα restore CD που επανέφερε τον υπολογιστή στα αρχικά δεδομένα, άρχισα να πειραματίζομαι και να πετάω ή να αλλάζω διάφορα αρχεία για να δώ τι μπορώ να αλλάξω και να έχω τον υπολογιστή να δουλεύει ακόμα. Πιστεύω πως τον είχα κάνει φορμάτ πάνω από 30 φορές τον πρώτο χρόνο όσο άρχιζα να μαθαίνω πως λειτουργούν οι υπολογιστές και το λογισμικό. Σε κάποια φάση είχα βρει και ένα resource editor το οποίο μου επέτρεπε να αλλάζω ονόματα σε προγράμματα που ήταν ήδη compiled. Μόλις βρήκα και μια ελληνική γραμματοσειρά άρχισα να αλλάζω τα μενού από μόνος μου και να τα κάνω Ελληνικά. Σε στιγμή άλλαξα κάτι και δεν λειτουργούσε το MacOS...φτού και από την αρχή! Φορμάτ, restore, και συνέχεια το πείραμα. Έτσι λοιπόν είχα τον πρώτο υπολογιστή που με έβγαλε 4 χρόνια, μέχρι που αγόρασα έναν PowerMac G3...αλλά αυτό σε άλλο δημοσίευμα.
 Comments
Stacks Image 18

Getting my toes wet with Defiance

 Permalink
Ruthus
Well, after a few years of being on the fence, and now that Defiance has gone free-to-play, I decided to give this game a try.  I had actually bought the xbox disc (at a steep discount) back at Christmas, but I had not activated my xbox live subscription (school and all), so I never really got to play Defiance on my xbox. Once it went free-to-play (or at least f2p was announced for PS3 and Windows), I couldn't log into Defiance on the xbox.  I finally gave up on the xbox avenue and decided to install it on a Windows PC and to try it out!

For those who don't know, Defiance is a game that is cross promoted with a Science Fiction television show of the same name, on the SyFy network. The main premise of the game, and of the TV show, is that you live in a post-apocalyptic earth.  At some point a whole lot of refugee ships with a whole bunch of alien refugees from a system (the Votan System) that went supernova. The got themselves on ships, put the autopilot on for earth, and put themselves in stasis.  In the meantime humans evolved on earth and now it's a question of who owns this piece of stellar property.  Well, it seems like we all learned to live together harmoniously - mostly.  The earth started being terraformed for the Votans, so it's no the same earth we know and love.  It's now like frontier land.

So, in the game you can be a Human, an Irathient, or a Castithan (if you pay for the privilege via DLC  - remember it's a f2p game, but extra perks cost).  Since I didn't know how much time I'd be spending in the game, I opted to go for all of the free options.  My choice of character was an Irathient (why go with some as "vanilla" as human?). Ruthus seems like a traditional Irathient name, at least according to one of the wikis. Add some bulk, a little of Jack Bauer's looks and attitude, and you're ready to go play! I think I ended up going with Ark Hunter as my choice of profession (I honestly don't remember - this was a few weeks ago).

The EGO virtual buddy is a nice element, I think.  It reminds me a lot of Cortana in the Halo series. It provides for on-screen help and hints as you play the game.  Most of the enemies that I've come across are mutants and some sort of hell-bug. It's a bit jarring to have mutants as the main enemy of the game (at least at this point in the game) because I don't recall this being explored in the TV series.  Maybe I blinked and missed some minor explanation.  It ruins my emersion into the game a bit, but whatever.  I'll still play to get the backstory of this game ;-)

At first I tried the traditional mouse and keyboard approach to play this game but that didn't work out that well for me.  The game was too jagged and jumpy for my taste. I don't know if I was experiencing lag on the net, or if my computer's graphics card was too slow to process. In any case, it didn't make the game play experience that great.  I decided to try my wire xbox controller just for the heck of it, and was pleasantly surprised that it worked! For the past few game sessions I've been using the xbox controller because it feels less jagged, and more smooth, in terms of what I see on the screen.

The game camera is a first-person over-the-shoulder view:


This is actually not  a bad camera angle when I'm playing an offline game on my xbox, but in an MMO it just doesn't seem to work that well for me.  I've had bad luck with aiming (and wasting ammo) both in this game and in Star Trek Online (which is why I am never in that view on STO).  To some extent I wish I could pull back the camera some more and have the option to view things as I do in STO, and control the camera angle better. Oh well.

Thus far I am about half-way through the first mission which is on Mount Tam.  Once Mount Tam is done, there are another 5 "seasons" (to use STO terminology), so I am just taking this game one episode at a time - no one is rushing me.

So far. I like the game - choppy animations and problematic cameras aside. So long as I have ammo for my grenade launcher I think I'll be fine ;-)
 Comments
Stacks Image 18

Το πρώτο καλοκαίρι στην Βοστόνη

 Permalink

Fenway Texaco - που τώρα είναι Shell
Έχουν περάσει σχεδόν 20 χρόνια από το πρώτο μου καλοκαίρι στην Βοστόνη. Κάπου τώρα θα τελείωναν και τα μαθήματα μετά το πρώτο μου έτος στο λύκειο, το λεγόμενο 9th grade, και περίμενα πώς και πώς να έρθει το καλοκαίρι να πάω Ελλάδα. Όταν είπα στον πατέρα μου τι περίμενα, ή μάλλον αυτό που απαιτούσε ο νεότερος μου εαυτός, μάλλον γέλασε. Πραγματικά δεν θυμάμαι τι είπε ακριβός, αλλά μάλλον θα ήταν κάτι σαν «Μαϊ φρέντ. Άστα αυτά. Λεφτά για Ελλάδα δεν έχουμε φέτος. Εδώ θα την αράξουμε». Αυτό δεν ήταν κάτι που ήθελα να ακούσω, ιδικά λόγο του ότι, ως «μετανάστης» ήμουν κάπως απομονωμένος από το στοιχείο μου. Το άλλο που ήξερα ήταν πως υπήρχαν δύο ειδών ελληνοαμερικάνων. Το πρώτο είδος ήταν αυτό που δεν ήξερε τίποτα για την Ελλάδα και την γλώσσα. Ήταν βασικά Αμερικανοί με μερικά Ελληνικά γονίδια. Όχι πως τους κοίταζα ψιλομύτηκα, αλλά ήξερα πως δεν ήθελα να είμαι τέτοιος Ελληνοαμερικανός.

Το δεύτερο είδος ήταν αυτοί που πήγαιναν Ελλάδα κάθε καλοκαίρι, μίλαγαν τα ελληνικά αρκετά καλά (αν και μερικοί είχαν μια «ξένη» προφορά), και είχαν κάποια επικοινωνία με το ελληνικό στοιχείο. Το στοίχο μου. Φυσικά, εγώ ήθελα να είμαι το δεύτερο είδος αφού είχα ήδη μείνει στην Ελλάδα για αρκετά από τα πιο βασικά μου χρόνια.

Τελικά το πρώτο καλοκαίρι, και το δεύτερο, και το τρίτο… ήμουν στην Αμερική. Πιο το σχέδιο λοιπόν; Ο πατέρας μου σκεφτικέ να με γράψει για τάεκβοντό. Από την μία μάλλον δεν θα με ήθελε να σκυλοβαριέμαι, και από την άλλη θα μάθαινα αυτοάμυνα αν μου κόλλαγαν παιδιά στο σχολείο. Εντάξει, σκέφτηκα, αρκετά με ενδιέφεραν οι πολεμικές τέχνες και στην Ελλάδα δεν είχα την ευκαιρία να μάθω κάτι τέτοιο, οπότε ευκαιρία να γινόμουν τζάκι τσαν. Έτσι λοιπόν κάθε καλοκαίρι το ρίχναμε στο τάεκβοντό. Το τάεκβοντό είναι θέμα για άλλο δημοσίευμα, αλλά είναι και επίσης μόνο ένα κομμάτι του καλοκαιριού. Μαζί με το τάεκβοντό πήγαινα καθημερινά στην δουλειά του πατέρα μου, που τότε ήταν texaco και όχι shell, και πήγαινα στην βιβλιοθήκη όπου έμαθα για το ίντερνετ και άρχισα να ψάχνω για mods για τον υπολογιστή μου.

Κεντρική Βιβλιοθήκη Βοστόνης

Όταν έμαθα πως η βιβλιοθήκη είχε Ελληνικά βιβλία ήμουν υπερχαρούμενος, θα διάβαζα κάτι στα Ελληνικά! Και, θα ήταν κάτι που το περιεχόμενο θα μου άρεσε και εμένα. Ο πατέρας μου, ο οπίος είναι βιβλιόφιλος και γνωσόφιλος - και ας μην έχει σπουδάσει, είχε αρκετά βιβλία σπίτι, αλλά μικρός δεν ήθελα να διαβάσω Ντοστογιέφσκι και Τολστόι. Πάω λοιπόν στην βιβλιοθήκη, εκεί που ήταν τα Ελληνικά βιβλία και τι βλέπω; Μαλακίες! Πιο συγκεκριμένα μαλακίες τύπου άρλεκιν. Τελείως #facepalm στιγμή ρε μεγάλε! Εγώ περίμενα άλλα βιβλία και η βιβλιοθήκη είχε άρλεκιν. Τελείως #fail ρε φίλε βιβλιοθηκάριε που επέλεξες τέτοια βιβλία για για την ομογένεια! Μέσα στα άρλεκιν βρήκα και κάτι σαν εγχειρίδιο για σεξ, στα ελληνικά, από την δεκαετία του 70 αν έκρινα καλά από τα ρούχα και τα κουρέματα (και άλλα τριχωτά «σημεία») από τις λίγες ασπρόμαυρες φωτογραφίες του βιβλίου. Όντως τέτοιο βιβλίο δεν περίμενα να δώ στην πουριτανική Αμερική.

Τέλος πάντων, αφού δεν βρήκαμε και τίποτα καλό στο τμήμα με τα Ελληνικά βιβλία, για να δούμε, από περιέργεια, τι έχουν στις άλλες γλώσσες. Δίπλα στα Ελληνικά βιβλία ήταν τα γερμανικά, τα οποία είχαν αρκετά ενδιαφέρων, geeky, βιβλία για windows, macos, linux, και προγραμματισμό. Και ήταν όλα σε μια γλώσσα που δεν καταλάβαινα! Φτού! Νευράκια… Έτσι λοιπόν άρχισαν να δανείζομαι βιβλία στα Αγγλικά, συλλογές με κόμιξ (garfield, peanuts, calvin & hobbes), βιβλία προγραμματισμού και υπολογιστών (Apple II BASIC!), και διάφορα περιοδικά με τεχνολογικό αντικείμενο.

Για να κλείνει και αυτό το μπλογκ-πόστ, αυτό που δεν περίμενα το καλοκαίρι στην Βοστόνη είναι η αφόρητη ζέστη. Μπορεί στην Αθήνα να λένε πως κάνει ζέστη πολύ, και όντως μερικές φορές κάνει, αλλά στην Βοστόνη, και στην περιοχή μας γενικά έχει και πολύ υγρασία που σε κάνει να νιώθεις καταπιεσμένος ώρες ώρες. Δεν το είχα σκεφτεί πολύ αυτό όταν ήμουν στην Βοστόνη τα πρώτα τρία καλοκαίρια, αλλά η διαφορά - για ‘μένα τουλάχιστον - ήταν μεγάλη. Φαντάσου 38C (και πάνω) η θερμοκρασία και να έχει και πολύ υγρασία. Θέλαμε Ελλάδα, δεν λέγετε αλλιός ;-)
 Comments
Stacks Image 18

Adieu! Yahoo! Pipes!

 Permalink
Well, another useful piece of the internet is pulling the curtains as its show is complete.  Yahoo Pipes was an interesting "Web 2.0" service that came out when we were all hot and heavy on RSS-goodness, and had open ways to get content from one site, remix it with another, and create our own new thing. At the time of its announcement I was listening to a Greek Podcast by vrypan, and other Greek Geeks, who introduced me to this service.

What made Yahoo Pipes really great was the quick and easy way that a user could splice together feeds from a variety of sites, blogs, and anything that really gave you an RSS feed.  I was able to pull together feeds from my blogs, from my twitter, from the-now-defunct Google Reader and create a new feed that I could use with a widget on my sites as a consolidated activity flow.    I actually used Pipes a lot during the early days when I was setting up various community sites.  One of the sites that I still maintain, UMassID.com - a current student and alumni site for a program I am an alumnus of, has a job-board. Of course one of the big issues with job boards is the inertia and overcoming it - people need to post jobs.  Well.  Yahoo Pipes, along with Monster, HotJobs, HigherEdJobs, and a few other places allowed me to create an RSS feed for any job postings that contained the terms "instructional designer". This way, instead of seeking out job postings on 10 sites, all you needed was one feed.

Just drag and drop...


It seems, however, that the days of Openness (unfettered openness anyway) on the web are now gone and we've gone back to walled gardens - because that's a service's competitive advantage.  Bull.  There are benefits to open, but whatever.

Yahoo Pipes was a great resource.  Even though I didn't use it as often these days for new feed creation, I do have a variety of old feeds that will stop working soon.  I guess it's time to go into my various sites and do site maintenance.

Adieu Yahoo Pipes, it was great knowing you
 Comments
Stacks Image 18

Αντίστροφος Μετανάστης

 Permalink

Το παλιό μου δωμάτιο, σχεδόν άδειο
Συνήθως όταν γράφω με το #metanastis γράφω για τις δικές μου εμπειρίες ως μετανάστης στην Αμερική. Είναι λίγο περίεργο, όπως έχω γράψει και παλιότερα, να λέω πως είμαι μετανάστης στην Αμερική αφού εδώ γεννήθηκα, αλλά τέλος πάντων. Σήμερα λοιπών γράφω για τον πατέρα μου, ο οποίος μετά από 43 χρόνια στο «εξωτερικό» επαναπατρίζεται και έρχεται στην Ελλάδα. Ήρθε εδώ το 1972, ή τουλάχιστον έτσι μου λέει. Τότε, όπως και πολλοί Έλληνες ήταν «στα καράβια» και σήμερα, σε μερικές ώρες πετάει λοιπόν το αεροπλάνο και τελειώνει μια περιπέτεια, και αρχίζει μια άλλη.

Είναι όντως λίγο περίεργο γιατί στα τόσα χρόνια που γνωρίζω τον πατέρα μου φένεται πως είμαστε πάντα κάπου αλλού.  Μικρός εγώ ήμουν Ελλάδα και αυτός Βοστόνη. Μετά, για 20 χρόνια, ήμασταν στο ίδιο μέρος - και οι δύο στην Βοστόνη - και τώρα οι ρόλοι αντιστρέφονται - αυτός εκεί και εγώ εδώ.

Έτσι λοιπόν, με την σύνταξη, όπως τα αποδημιτικά πουλιά, ο πατέρας την κάνει για τα βουνα και τις παραλίες τις Ελλάδος. Το διαμέρισμα στο 80 High Street, στο Dedham (που εμένα που ακουγόταν πιω πολύ ως «ντέραμ» αντί για «ντέντχαμ») πουλήθηκε. Το κοντέινερ το γεμίσαμε (συμβουλή για όσους πάρουν κοντείνερ, ενοικίασε και μια ράμπα!) και πάει και αυτό σιγά σιγά Ελλάδα. Τα έπιπλα βαριά, τα ρούχα ελαφριά. Για να δω, τα κρύσταλλα θα επιβιώσουν τα ταξίδι με το καράβι;
Ο Τζό, το Κοντείνερ, και ο πατέρας (και τα βαριά πράγματα)

Το τηλέφωνο που γνωρίζαμε τόσες δεκαετίες (781 329 7609 ή αλλιώς Θρί Τού Νάϊν Σέβεν Σιξ Ζήρο Νάϊν) αποσυνδέθηκε. Το κινητό (781 363 0635) που ποτέ δεν θυμόμουν, κόπηκε και αυτό. Το Μερτσέντες 350SE του 1980 πουλήθηκε (το οποίο εγώ και ο αδερφός μου το λέγαμε «the warlord mobile», επειδή στις ταινίες δράσης που έχουν φόντο την Αφρική οι αντάρτες και πολέμαρχοι κάτι τέτοια οδηγούν). Οι πινακίδες κυκλοφορίας με το θρυλικό «ΧΑΚ» που τις είχαμε βάλει σε τουλάχιστον 4 αυτοκίνητα κατά τα χρόνια επιστρέφονται στην τροχαία, και έτσι κλείνει αυτό το κεφάλαιο. Άντε λοιπόν, καλό ταξίδι και καλή ξεκούραση!

Ένα πράγμα απορώ. Τώρα που έχει πάρει σύνταξη, με τι θα ασχολείται ο μετανάστης μας; Μόνο ο χρόνος θα δείξει (λες να αρχίσει να δημιουργεί ελαιογραφίες;) Όσοι το διαβάσετε αυτό το δημοσίευμα ρίξτε ένα χεράκι όταν έρθει το κοντέινερ. Είναι βαριά τα πράγματα ;-)

Τεράστιο...και έκανε πολύ ζέστη (και οι πόρτες ήταν ανοιχτές)

 Comments
Stacks Image 18

Archive

 Feb 2021
 Jan 2021
 Dec 2020
 Nov 2020
 Oct 2020
 Sep 2020
 Aug 2020
 Jul 2020
 Jun 2020
 May 2020
 Apr 2020
 Mar 2020
 Feb 2020
 Jan 2020
 Dec 2019
 Nov 2019
 Oct 2019
 Sep 2019
 Aug 2019
 Jul 2019
 Jun 2019
 May 2019
 Apr 2019
 Mar 2019
 Feb 2019
 Jan 2019
 Dec 2018
 Nov 2018
 Sep 2018
 Jun 2018
 May 2018
 Apr 2018
 Mar 2018
 Feb 2018
 Jan 2018
 Dec 2017
 Nov 2017
 Oct 2017
 Sep 2017
 Aug 2017
 Jul 2017
 Jun 2017
 May 2017
 Apr 2017
 Mar 2017
 Feb 2017
 Jan 2017
 Dec 2016
 Nov 2016
 Oct 2016
 Sep 2016
 Aug 2016
 Jul 2016
 Jun 2016
 May 2016
 Apr 2016
 Mar 2016
 Feb 2016
 Jan 2016
 Dec 2015
 Nov 2015
 Oct 2015
 Sep 2015
 Aug 2015
 Jul 2015
 Jun 2015
 May 2015
 Apr 2015
 Mar 2015
 Feb 2015
 Jan 2015
 Dec 2014
 Nov 2014
 Oct 2014
 Sep 2014
 Aug 2014
 Jul 2014
 Jun 2014
 May 2014
 Apr 2014
 Mar 2014
 Feb 2014
 Jan 2014
 Dec 2013
 Nov 2013
 Oct 2013
 Sep 2013
 Aug 2013
 Jul 2013
 Jun 2013
 May 2013
 Apr 2013
 Mar 2013
 Feb 2013
 Jan 2013
 Dec 2012
 Nov 2012
 Oct 2012
 Sep 2012
 Aug 2012
 Jul 2012
 Jun 2012
 May 2012
 Apr 2012
 Mar 2012
 Feb 2012
 Jan 2012
 Dec 2011
 Nov 2011
 Oct 2011
 Sep 2011
 Aug 2011
 Jul 2011
 Jun 2011
 May 2011
 Apr 2011
 Mar 2011
 Feb 2011
 Jan 2011
 Dec 2010
 Nov 2010
 Oct 2010
 Sep 2010
 Aug 2010
 Jul 2010
 Jun 2010
 May 2010
 Apr 2010
 Mar 2010
 Feb 2010
 Jan 2010
 Dec 2009
 Nov 2009
 Oct 2009
 Sep 2009
 Aug 2009
 Jul 2009
 Jun 2009
 May 2009
 Apr 2009
 Mar 2009
 Feb 2009
 Jan 2009
 Dec 2008
 Nov 2008
 Oct 2008
 Sep 2008
 Aug 2008
 Jul 2008
 Jun 2008
 May 2008
 Apr 2008
 Mar 2008
 Feb 2008
 Jan 2008
 Dec 2007
 Nov 2007
 Oct 2007
 Sep 2007
 Aug 2007
 Jul 2007
 Jun 2007
 May 2007
 Apr 2007
 Mar 2007
 Feb 2007
 Jan 2007
 Dec 2006
 Nov 2006
 Oct 2006
 Sep 2006
 Aug 2006
 Jul 2006
 Jun 2006
 May 2006
 Apr 2006
 Mar 2006
 Feb 2006
 Jan 2006
 Dec 2005
 Nov 2005
 Oct 2005
 Sep 2005
 Aug 2005
 Jul 2005
 Jun 2005
 May 2005
 Feb 2005
 Dec 2004
 Nov 2004
 Sep 2004
 Aug 2004
 Jun 2004
 Apr 2004
 Mar 2004
 Feb 2004
 Jan 2004
 Jul 2003
 Oct 2000
 Jun 2000
 May 2000
 Mar 2000
Stacks Image 20