Club-Admiralty

v6.2.3 - moving along, a point increase at a time

Το “ευχαριστώ” από εκεί που δεν το περιμένεις

Τις προάλλες διάβαζα ένα κείμενο στο μπλόγκ της Σοφίας περί τις διαφορές νοοτροπίας τον Άγγλων και τον Ελλήνων. Το δημοσίευμα είχε να κάνει συγκεκριμένα με το ό,τι στην Ελλάδα δύο ερωτήσεις πάνε καπάκι (Τι δουλειά κάνεις και πόσο πληρώνει), ενώ στην Αγγλία, και στην Αμερική κατά την εμπειρία μου, η δεύτερη ερώτηση (πόσα παίρνεις;) είναι  ταμπού. Αυτό το έμαθα όταν επέστρεψα στην Αμερική και στο μάθημα των Αγγλικών (ESL) ρώτησα την καθηγήτρια πόσα βγάζει από την δουλειά της και το κακοπηρε.  Τόσο πολύ μάλιστα που έπρεπε να να αναπροσαρμοστεί η γυναίκα, να κουλάρει λίγο και μετά να μου εξηγήσει πως στον Αμερική δεν είναι σωστό να ρωτάς αυτή την ερώτηση.

Τέλος πάντων, ένα άλλο πράγμα που βλέπεις στην Αμερική, αλλά που δεν βλέπεις στην Ελλάδα είναι το να σου λένε “ευχαριστώ” επειδή κάνεις καλά την δουλειά σου.  Πιστεύω πως η Ελληνική νοοτροπία αντανακλάται  σε ένα από τα λεγόμενα του πατέρα μου: Γιατί να πεις ευχαριστώ αφού είναι η δουλειά του χ; Αν δεν πας υπεράνω της δουλειάς σου, δηλαδή να κάνεις σε κάποιον χάρη, γιατί να του πεις και ευχαριστώ;

Έτσι λοιπόν, μια από αυτές της μέρες που μας πέρασαν έκανα google το όνομα μου, έτσι για να δω τι λέει το internet για εμένα (καλό είναι που και που να το ψάχνεις αυτό αυτές τις μέρες= και βρήκα ένα βιβλίο οικονομικής πολιτικής το οποίο αναφέρει ένα “ευχαριστώ” σε κάποιον Απόστολο Κουτρόπουλο. Το συγκεκριμένο βιβλίο δεν το ήξερα, και ούτε και τους συγγραφείς ήξερα, οπότε υπέθεσα πως ήταν κάποιος άλλος ΑΚ. Φυσικά είχα την απορία να μάθω ποιος είναι ο άλλος ΑΚ επειδή υπάρχουν μόνο δύο που γνωρίζω, εγώ και ο ξάδερφος μου - και αυτός δεν ασχολείται με τέτοια.  Αφού δεν βρήκα κάποιον άλλον ΑΚ, έριξα μια γρήγορη ματιά στο βιβλίο μέσω google books να δω το σχεδιάγραμμα για το οποίο ευχαρίστησαν τον ΑΚ...και κατάλαβα πως αυτός ήμουν εγώ!

Πριν τρία χρόνια, και πριν δύο τμήματα, όταν δούλευα στην βιβλιοθήκη, βοήθησα έναν καθηγητή, που δεν γνώριζα, να φτιάξει λίγο ένα σχεδιάγραμμα που ήταν κάπως στραβό. Εντάξει, δεν ήταν και φοβερά δύσκολο (για μένα τουλάχιστον), αλλά δεν ήταν και η δουλειά μου να κάνω φτιάνω τέτοια προβλήματα. Στον ελεύθερο χρόνο μου (τι δηλαδή, ένα τέταρτο δουλειά ήταν) το έφτιαξα και του το έδωσα.  Τον τύπο δεν το θυμόμουν, το διάγραμμα όμως το θυμώνουν. Λίγο περίεργο να με ευχαριστούν για  ένα τέταρτο δουλειά, αλλά όπως και να έχει, ευχαριστώ για το “ευχαριστώ.”
See Older Posts...