Club-Admiralty

v6.2.3 - moving along, a point increase at a time

Επιστροφή στην Εργασία...

Έχουν περάσει μερικές εβδομάδες από τότε που έκανα την (θριαμβευτική;) μου επιστροφή στον χώρο της εργασίας μου...την βιβλιοθήκη. Η αφεντικίνα η σπαστική εξαφανίσθηκε – δεν την απόλυσαν, απλός τα πήρε στο κρανίο και αυτή και έφυγε – καλή της τύχη. Μερικά ακόμα άτομα έχουν φύγει, και μερικά έχουν ανακοινώσει ήδη πως θα φύγουν.

Η κατάσταση είναι μία κατάσταση πανικού απ’ όσο καταλαβαίνω και υπάρχουν τριών ειδών άτομα.

1. Τα άτομα που φεύγουν (καλή τους τύχη! Μερικά είναι πολύ καλά παιδία. Αυτοί κατάλαβαν εδώ και καιρό πως η βιβλιοθήκη αυτή δεν είναι προοδευτική και βρήκαν δουλειά άλλου. Κρατάνε τις φιλίες, αλλά λένε αντίο στον μαζοχισμό.

2. Τα άτομα που μένουν, αλλά κρατάνε τα κεφάλια τους κάτω. Είναι αρκετοί που για καλό ή για κακό έχουν κάνει την καριέρα τους σε αυτό το μέρος, και περιμένουν αργά αργά να έρθει η ώρα τους να πάρουν σύνταξη, Μερικοί είναι πολύ κοντά σε αυτό το γκολ – λιγότερο από πέντε χρόνια – οι άλλοι ή δεν έχουν τα μπαλάκια να πουν κάτι ή να πάρουν πρωτοβουλία γιατί και αυτοί σε δέκα χρόνια παίρνουν σύνταξη και αφού την έχουν βρει εδώ και κανείς δεν τους λεει τίποτα και δεν τους ενοχλεί ιδιαίτερα...κάνουν την πάπια.

3. Τελικός υπάρχω εγώ...που επέστρεψα, δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν θα μείνω , και δεν ξέρω τι γίνεται γύρο μου. Η δουλειά μου έχει αλλάξει, αλλά ο διευθυντής είναι ψιλό-άρρωστος (λες να πιάνει το μάτι; ΛΟΛ), οπότε δεν μπορούμε να βγάλουμε μια άκρη. Το καλό είναι πως μου λένε πως ο τύπος δεν είναι τόσο πολεμικός όπως παλιά, οπότε μπορεί κάτι καλό να βγει από αυτή την κατάσταση.

Περισσότερα για την νέα δουλειά και το μπάχαλο σε άλλο δημοσίευμα.
See Older Posts...